Adriaan Kannegieter
ging naar de marine en werkte als Japans Krijgsgevangene aan de Burma spoorlij

... Op 15 februarie 1942 viel de onneembare Engelse vesting Singapore tochin handen van de Japanners. Het was duidelijk, dat de toestand steeds moeilijker werd. Op 17 februari gaf de marinecommandant van Soerabaja, Schout bij nacht Koenraads de opdracht aan de commandanten van de 4 grote mijnenvegers om na een bepaald codesein naar Australie uit te wijken (Bezemer). Het marine etablissement werd welhaast dagelijke gebombardeerd. Wanneer we aan de kant lagen renden we met luchtalarm naar een van de, sigaarvormige boven de grondstaande, betonnen schuilbunkers. Erg veilig voelde men zich hierin niet. Wanneer er een bom in de buurt viel stond het gebouw heen en weer te schudden en je was bang, dat het zou omvallen. Daarom gingen we met luchtalarm meestal zo vlug mogelijk naar buiten en voeren dan heen en weer op het Westervaarwater ten oosten van Soerabaja.


Op 18 februarie 1942 waren we tot ons geluk weer uitgevaren tijdens het negende bombardement op de marinebasis. Door m'n kijkere zag ik de bommen op het etablissement terecht komen. Toen we na de aanval weer binnenkwamen lag de Soerabaja (ex Zeven Provincien) schuin aan de kade. Onder dediverse dekken van dit oude pantserdekschip zat je normaliter veilig. helaas was er een bom door de schoorsteen gegaan en ontplofte in de onderste toch wel veiligste ruimte. In de machinekamer zaten de buitenboord kleppen, die door de ontploffing kapot sloegen, waardoor het basinwater vrij naar binnen kon stromen. Er waren enkele doden en twintig gewonden. De kernbemanning van de onderzeeboot K-VII dacht aan boord, in het basin onder water, een veilige schuilplaats te hebben. Er vielen twee voltreffers op deze boot. All 11 bemanningsleden kwamen hierbij om het leven. Veel gebouwen waren beschadigd. Na dit bombardement had het Europeese personeel van het marine etablissement opdracht gekregen om naar Tjilitjap, de havenplaats aan de zuidkust van midden Java te gaab, waar schepen gereed lagen om evacues naar Australie te brengen. Regelmatig kwamen de Ruijter, de Java en andered schepen binnen om te tanken en er kwamen steeds meer buitenlandse grote en kleinere oorlogsschepen bij. Je zag de vloot groeien.


Op 19 februari 1942 zijn de Hr.Ms. Crijnsen en de Hr.Ms. Dubois in de middag vertrokken om de Tjinegara van de J.C.J.L. (Java-China-Japan Lijn) te convoyeren. Dit schip moest met enkele honderden evacuees, waaronder 203 marinemensen, naar Australie uitwijken. Omdat de kotste vaarweg langs Bali te riskant was voeren we langs de noordzijde van Java. Op 21 februari waren ze in straat Soenda, tussen Java en Sumatra en bereikten op 23 Februari de Indische Oceaan. Ze waren toen in feite ontsnapt uit de javazee en de weg naar Australie lag open. Juist in deze tijd moet het zijn geweest dat de admiraliteit plannen maakte hoe ze Java konden ontvluchten, moesten ze terugkeren naar Soeraja waardoor de Tjinegara aan haar lot werd overgelaten maar bovendien werden ze teruggestuurd in de fuik die Javazee heet.


-Op 1 maart vertrok admiraal Helfrich met zijn staf met 4 Catalina watervliegtuigen naar Colombo-. Uit het dagboek van Piet Vermeulen lees ik dat hij op de Tjinegara dienst moest doen als "chef kok" en dat ze met een grote bocht onderlangs de Cocoseilanden Australie bereikt hebben ...


Adriaan Kannegieter



Ik ben in Rotterdam geboren op 23 juni 1920, dus slechts 79 jaar oud en opgegroeid in Hillegersberg. Na 1 jaar ULO werd ik slagersjongen en mei 1939 naar de matrozenopleiding van de KM in Vlissingen. Jan. 1940 naar de Kruiser HR.Ms. Sumatra, die de Duitse bombardementen 10 mei 1940 op de Schelde voor Vlissingen overleefde. Daarna maakte het de langste reis die ooit een schip van de KM gemaakt heeft. Met o.a. de overtocht van de princessen Juliana, Beatrix en Irena naar Canada.


Drie keer op Jamaica en Curacao en uiteindelijk aankomst in Soerabaja okt. 1940. Op de Hr.Ms. Banckert, de opleiding Seiner. Als seiner op de Hr.Ms. Pieter de Bitter tijdens de Japanse aanvallen. In maart 1942 Japans krijgsgevangene en tewerk gesteld bij de aanleg van de Burma-spoorlijn in Siam (Thailand).


Jan.1946 met de Hr.Ms.Tromp binnen langs het Barierre rif naar Sydney om een paar weken wat op krachten te komen. Via Melbourne en Freemantle in mei 1946 weer in Holland.


Dit alles is beschreven in het door mij geschreven boek "Adriaan Kannegieter ging naar de marine en werkte als Japans Krijgsgevangene aan de Burma spoorlijn".



Omdat ik van die boeken af wil, en niet meer de krachten heb om reunies en boekhandels af te lopen, wil ik ze via deze weg onder de aandacht brengen.
De prijs is f 19,50 plus kosten van verzending.
Binnen Europa f 3,50 en daarbuiten f 11,- (priority)


Dus totaal f 23 - resp. f 30.50
Formaat A5, 137 pagina's met 76 illustraties.
Even een e-mailtje naar me met vermelding "boek baksgewijs".


You can order the book at:

Adriaan Kannegieter
Gorsstraat 221
3201 DB Spijkenisse
The Netherlands



Telefoonnr.: 0181-653421
Bankgironr.: 2287343
E-mail adress: [email protected]



Books Sale . Bibliography . Article List

Forgotten Campaign: The Dutch East Indies Campaign 1941-1942

logo